Een goede voorbereiding is bijna het hele werk

Film
Afbeelding voor None

Je kent ze wel, van die mensen die zonder voorbereiding in het diepe springen. Maakt niet uit wat het is, ze doen het gewoon. Ze lezen niet - of heel slecht instructies en gaan meteen aan de bak. Denken niet na over wat ze mee moeten nemen, maar vertrekken gewoon. Ze doen veel, zoniet alles uit het hoofd. Dat moet iedereen lekker voor zich weten, maar ik ben niet zo’n figuur.

Als ik een creatieve klus moet doen, dan ben ik van voor tot achter voorbereid. Over-voorbereid zeggen mensen die me kennen en dat klopt ook wel. Ik ben die figuur met die tas vol kabels, laders en niet één maar twee backup accu’s.

Bij een klus op een externe locatie heb je al met zoveel onzekerheid, losse eindjes en tegenvallers te maken, dat de basale dingen die je vooraf kunt regelen gewoon geregeld moeten zijn. Als je op een locatie constateert dat je telefoon leeg is (zucht) en dan een lader moet bietsen (want niet bij je, dubbele zucht) of in de buurt moet kopen, dan verspil je onnodig energie en zet je projecten zonder reden op achterstand.

Door de jaren heen, heb ik veel creatieve dingen gedaan en producten gemaakt. Ik schreef allerhande teksten, fotografeerde reportages en maakte film. Daar heb ik allemaal lijstjes van: het proces, paklijsten en ‘vergeet me nietjes’.

Die lijstjes zijn door de jaren heen ontstaan en worden per klus bijgewerkt. Moet er voor de klus hardware mee (camper, mobiel theater, drone, lampen, etc) dan heb ik daar losse lijstjes voor.

Gaan we op vakantie? Ook daarvoor heb ik lijsten. Niet alleen voor de bagage, maar ook hoe een reis voor te bereiden: wat willen we zien en doen, eten, etc. Met uitzondering van aankomst en vertrek maak ik geen reisplanning, maar zorg wel dat ik alles bij heb, inclusief kaarten en notities in mijn telefoon en ideeën of leerwensen bv. bij een foto’s of film op een bepaalde locatie.

Saai? Overkill? Misschien wel. En ik kan me ook voorstellen dat je het heel benauwend vind. Maar dat boeit me echt geen moer. Ik voel me prettig bij die voorbereiding en dat is voor mij genoeg.

Door die voorbereiding kan ik op locatie bezig zijn met waar ik daarvoor ben. Ik heb focus. Ik hoef in den vreemde bijvoorbeeld niet gelijk op zoek naar een drogist omdat ik aspirines vergeten ben. Of op jacht naar een bank die mijn pas accepteert omdat ik vooraf niet heb uitgezocht hoe het betaalverkeer ergens in elkaar zit en of het handig is om cash mee te nemen.

We gingen ooit met vrienden naar Praag en daar zouden zij ons rondleiden omdat ze er diverse keren per jaar kwamen. Het zou een fotowandeling worden en dus had ik die voor mezelf voorbereid: niet de route, maar wel wat ik daar tegen zou kunnen komen, hoe het licht zich in de stad ontwikkelt, wat de beste lenzen voor welk type foto zijn en meer van die dingen.

Ik fotografeerde toen veel concerten en festivals en soms wat repo’s op gekke locaties en had daarvoor net een (tactisch) vest gekocht waar ik lenzen en spullen aan kon hangen. Tot grote hilariteit van mijn vrienden besloot ik die in Praag uit te proberen.

Als een halve robocop wandelde ik die dag door de hete stad, want waar moet ik zo’n outfit anders leren gebruiken? Om de limieten zorgvuldig te onderzoeken had ik me niet ingehouden met lenzen en ‘spulletjes’ en dus droeg ik een kilo of 30 aan extra gewicht mee alsmede een lomp statief.

Ergens eind van de dag viel het licht prachtig op een brug en een poort. Ik wist welke lens ik nodig had en dat die niet op mijn camera zat. Ik wisselde dus lens en een filter en was daarna een minuut of 10 bezig met de compositie. Daarna maakte ik één foto, want ik ben geen klikkediklik-type. Ik checkte de foto en verving daarna direct lens en filters weer, omdat ik wist waar we naar op weg waren.

“Al die moeite voor 1 foto?”, zei de goede vriend die me rondleidde lachend.

Ja, en zelfs meer moeite dan hij op dat moment voor ogen had, want behalve het wisselen, had ik die lens van 2 kilo ook de hele dag meegedragen. Bovendien had ik vooraf de stad en het licht bestudeerd, waardoor ik wist wat het licht op dat moment zou doen, dus welk filter ik nodig had voor een optimaal plaatje als bovenstaand.

Ik denk nog regelmatig terug aan die dialoog daar in Praag. Juist omdat ik hem had met een hele goeie vriend die me al jaren kent en me in veel gedaanten heeft meegemaakt. Voordat hij de vraag stelde, wist hij het antwoord al.

Onderweg naar een tentje waar we uiensoep aten, hadden we over het antwoord een hoop lol. Die soep was een verrassing, maar wel erg lekker :)

Ik moest weer die dialoog denken toen ik twee weken terug 14 seconden ging opnemen voor een korte film die in totaal drie minuten en veertig seconden duurt. Ik schreef er zelf het script voor.

Ik was een weekend bezig met het bouwen van een decor. Twee dagen tijd, voor 14 seconden film!

Op papier waren het 14 seconden en ik wilde dat testen voordat de acteurs kwamen. Ik wilde vooraf zeker weten dat ik twee of drie versies kon maken van de shots die we nodig hadden en hoe het resultaat in 14 seconden paste.

Afbeelding voor None

Het was een intensieve opnamedag, want tijd heb je nooit genoeg. Net als in Praag was pittig warm, maar het resultaat was super. Ik heb een prachtige scene die duurt wat hij moet en mag duren.

Beter wordt het niet.

In de week van 13 juli komt de film uit. Eind van de week.


delen: