Breidelwerk met ongetwijfeld hele goede bedoelingen.

Recensie
Afbeelding voor

Verwachtingsvol keek ik uit naar deze nieuwe Spike Lee waarin 4 zwarte Vietnamveteranen terug gaan om te zoeken naar de overblijfselen van hun gesneuvelde maat, maar eigenlijk een berg goud willen stelen. Het plot hinkt op twee gedachten, het camerawerk is niet geweldig, de regie is bij vlagen slordig, de acteurs zijn zelden geloofwaardig en dialogen zijn uiterst zwak en onsamenhangend.

Alle redenen dus om deze film over te slaan.

En dat is jammer, want achterliggende thema's als gelijkwaardigheid, broederschap en racisme zijn met oog op de BlackLivesMatter-demonstraties erg actueel.

Zoals gebruikelijk stopt Spike Lee veel geschiedenislessen in de film. In openings-scene legt Muhammad Ali uit waarom hij niet naar Vietnam gaat en dat is ijzersterk, want het zet gelijk de toon. Maar het overmatig gebruik van oude foto's en historische beelden verveelt snel.

Het streven om de geschiedenisleraar uit te hangen voert in de hele film de boventoon, waardoor dialogen vooral gebruikt worden om informatie over te dragen en niets doen om het verhaal vooruit te helpen. Het leidt tot een aantal hele gekke gesprekken in de film en overgangen die van de hak op de tak springen.

Die onduidelijkheid wordt versterkt doordat de flashbacks naar vroeger door dezelfde oude acteurs gespeeld worden. Geld voor goede make up of passende digitale aanpassingen was er klaarblijkelijk niet, maar omdat je niet direct weet in welke tijd je zit heeft een scene niet altijd de kracht die deze zou kunnen hebben.

Het niveau wordt helemaal bedenkelijk wanneer een team landmijnenruimers opduikt. Van de flinterdunne broederschap blijft niets over en gek camerawerk en een reeks en ongeloofwaardige dialogen doet je snel vergeten dat je naar een product van een unieke regisseur zit te kijken.

Hoogtepunt van de film is een eenzame wandeling van hoofdrolspeler Delroy Lindo door het woud. Agressief hakkend loopt hij hardop voor zich uit te praten. Het is een goede monoloog die piekt op het moment dat hij al hallucinerend zijn gesneuvelde kameraad ontmoet.

De gestorven kameraad heeft als kwelgeest van die hoofdrolspeler een belangrijke rol in de film en laadt het thema ‘broederschap’, maar ook die verhaallijn komt nooit echt tot bloei en sterft zelfs ruim voordat het (slechte) slot van de film begint. In de epiloog is er geen seconde plek voor hem, want dan gaat het alleen over goud en geld.

Deze film zou oorspronkelijk door Oliver Stone gemaakt worden, maar nadat hij afhaakte nam Spike Lee het over. Hij veranderde de hoofdrolspelers in zwarte veteranen, voegde het thema racisme toe en koos ook voor die hoek als primaire vertelvorm. De rommelige film duurt ruim 2 en een half uur en die kun je echt nuttiger besteden.

Van 1 tot 5 sterren: **


delen: