Natuurijs

januari 23rd, 2017 Permalink

Nachtelijk tekenen

januari 22nd, 2017 Permalink

De schoonheid van de Amerikaanse vredesduif verbloemt een gluiperige waarheid. Bron van afbeelding: Russische propaganda poster uit 1953.

Deze post verscheen eerder op Duitslandnieuws.nl. Meer van mij vind je daar via deze link


Berichten over Rusland domineerden het westerse nieuws. Goed dat we ze zo in de gaten houden, maar kijken we niet naar de verkeerde dingen?

Neem allereerst dat rapport waarin gesproken wordt over spannende avonturen in een vreselijk duur hotel in Moskou. De FBI zette dit via CNN en Buzzfeed in de markt. Niemand minder dan Donald Trump zou in die kamer in Rusland een feestje hebben gebouwd om wraak te nemen op de familie Obama. En de Russische geheime dienst heeft beeld en geluid van dat banga-feestje en dat maakt Trump chantabel.

Persvrijheid

Alle Westerse media doken er vol op, want smeuïger wordt het nieuws natuurlijk niet. Dat het antisemitische rapport inhoudelijk niet op feiten gebaseerd is en op dubieuze manier tot stand is gekomen werd nauwelijks toegelicht.

CNN kreeg in de persconferentie hierover van Trump de status die Fox-news onder Obama had. Van onze donkere god konden we dat hebben, maar de ‘mafklapper’ Trump kan zo’n aanval op de persvrijheid niet maken. Fox News wreef nog even lekker in die pisvlek door zich vierkant achter CNN op te stellen en te pleiten voor persvrijheid hoe gekleurd de berichtgeving ook is. Gevalletje humor voor gevorderden.

John McCain vindt Trump een watje

De roddels over de gouden regen waren koren op de molen voor senator John McCain. Deze zoon van een beroemd admiraal overleefde als gevechtspiloot vijf jaar martelingen in een gevangenkamp in Vietnam. Hij heeft een broertje dood aan Trump, die vanwege zijn rijke afkomst en handige vrienden zijn dienstplicht in Vietnam wist te ontlopen.

John McCain vindt Trump een watje die Amerikaanse belangen gaat verkwanselen aan de Russische leider. Hij weet ook dat Poetin een nog grotere hekel heeft aan dienstweigeraars. Trump wordt daarom zo’n beetje dagelijks op de Russische staatstelevisie afgebrand. Maar die waarheid past niet in de agenda van John McCain. Hij gelooft in een groot Amerikaans Rijk en wil niets liever dan oorlog met Rusland.

Groot nieuws ook dat het Russische leger hypermoderne luchtafweerraketten 20 kilometer ten zuiden van Moskou plaatste. Het bevestigt de agressiviteit van de Russische beer. Dat die defensieve raketten met een reikwijdte van 400 kilometer uitsluitend boven het eigen Russische luchtruim actief kunnen zijn, maakte niemand wat uit. Wat een schoft die Poetin.

Klaar voor oorlog

Gelukkig is onze NAVO wakker. Tijdens een persconferentie in Bremerhaven mochten een paar Amerikaanse generaals uitleggen hoe blij ze zijn om eindelijk weer met aanvalstroepen op de grond in Europa aanwezig te mogen zijn. De eerste 2.500 voertuigen, waaronder 250 tanks zijn succesvol gelost en op weg naar Polen. Vol daadkracht zeiden ze klaar te zijn voor de oorlog tegen Rusland.

Dat zelfvertrouwen is logisch. Die Amerikanen weten ook dat de volledige Russische defensie opereert op een budget dat kleiner is dan dat van Saoedi-Arabië (66 miljard dollar tegen 82 miljard dollar) en dat het nog geen 12% is van de centen die het Amerikaanse leger tot haar beschikking heeft (597 miljard dollar).

Sterker nog, de Amerikaanse geheime diensten hebben samen al meer geld (tenminste 78 miljard dollar) dan het volledige Russische militaire apparaat. Met een Prodent-glimlach en fraaie knipoog stelde de Amerikaanse generaal ons breedlachend gerust: wij hebben van Rusland niets te vrezen.

Dat denk ik ook. Niet van Rusland.

Schaatsen in Zwolle

januari 16th, 2017 Permalink

Wensdenken

januari 11th, 2017 Permalink
Tunnel. Foto: Jose D. Saura/Wikicommons, CC

Deze post verscheen eerder op Duitslandnieuws.nl. Meer van mij vind je daar via deze link
——–

Hij was amper 20 jaar oud en stond in de rij voor een vrachtauto die hem terug naar voren zou brengen. Naar voren. Dat was wel het laatste waar hij op zat te wachten op deze koude dag in januari. Een maand waren ze hier. Eigenlijk nog iets minder, maar het voelde als een jaar. Sinds 16 december had hij nauwelijks geslapen en het doorlopend koud gehad. Een kilometer of 15 waren ze uiteindelijk teruggetrokken. Nu dus weer de andere kant op.

Deze Amerikaanse boerenknecht zat in de nasleep van Hitlers laatste grote offensief in het westen. Zijn onervaren 106e divisie moest de verrassingsaanval in de Ardennen opvangen. Op papier verdedigden ze een besneeuwd front van 5 kilometer, maar in de praktijk was het vijf keer zo lang.

Het werd een bloedbad en in vier dagen verloor de divisie ruim 7.000 soldaten. De onervaren 106e werd onder de voet gelopen, maar dankzij heldhaftig optreden van Amerikaanse Parachutisten bij Bastenaken en een snelle Amerikaanse tegenaanval door Patton kon de Duitse opmars tot staan worden gebracht en werd het front in België gered.

Tunnelvisie

Een machtig verhaal, prachtig beschreven en ook fraai verfilmd. Maar de realiteit is een andere.

In werkelijkheid werd dat offensief tot op de minuut voorspeld. De logistiek werd al maanden in de gaten gehouden. Het transport van zware tanks via de rangeerterreinen van Frankfurt was in beeld en de troepenopbouw op verzamelpunten werd dagelijks gefotografeerd. Pantserdivisies, parachutisten en commandanten waren in kaart. Zelfs de geheimzinnige speurtocht van de nazi’s naar Amerikaanse uniformen en jeeps was bekend. Toch deed het geallieerde opperbevel niets.

Tunnelvisie en persoonlijke ambities stonden effectief ingrijpen in de weg. Een generaal wordt nu eenmaal zelden op het schild gehesen voor het voorkomen van een groot offensief. Bovendien wilde het er bij de meeste commandanten niet in dat de nazi’s met de totale nederlaag in zicht nog een groot zinloos offensief door onbegaanbaar terrein zouden lanceren. Ze waren verslagen en voor de geallieerde leiding telde uitsluitend nog de persoonlijke beloning voor Hamburg, Berlijn en München. Er werden geen extra troepen richting de Ardennen gestuurd om de overbelaste onervaren soldaten te ondersteunen.

Achteraf

Van de zeven betrokken commandanten luisterde één Amerikaanse generaal uiteindelijk toch een beetje naar zijn inlichtingenofficier. Hij hield één tankdivisie in reserve om via een snelle tegenaanval de schade beperkt te houden. Meer wilde hij niet inleveren, want dan zou hij de race om de prestigieuze prijzen verliezen.

Het resultaat was het Ardennenoffensief met ruim 150.000 slachtoffers. Onnodig en te voorkomen als wensdenken ondergeschikt was gemaakt aan de feiten.

De enorme inspanning die de 106e divisie zonder enige hulp de eerste twee dagen rond St. Vith (*) leverde was essentieel voor de geallieerde overwinning. Maar toen de rook was opgetrokken gingen de onderscheidingen naar de tankdivisie die veel te laat de tegenaanval inzette en de parachutisten die Bastenaken hielden. Het opperbevel gooide het achteraf op een verrassingsaanval en maakte er in rapporten een heldhaftig verhaal van waarin bevelhebbers snel schakelden om verliezen beperkt te houden.

Ze wonnen, dus ze deugen.

Toch?

 

* De beroemde Amerikaanse schrijver Kurt Vonnegut was verkenner bij de 106e divisie en werd in de eerste dagen van het Ardennenoffensief gevangen genomen. Op weg naar het gevangenkamp werd zijn trein door Engelsen gebombardeerd en daarbij kwamen talloze Amerikaanse krijgsgevangen om het leven. In zijn beroemd geworden boek ‘Slaughterhouse 5’ komen zijn ervaringen aan het front en de aanval op de trein samen met wat hij van dichtbij meemaakte tijdens en na het misdadige bombardement op Dresden.

Een scriptkiddie tikt op het hackers-roddelblad 4Chan een aantal smeuïge verhalen over Rusland in relatie tot Amerika en Donald Trump. Die links worden gemaild naar de CIA, waarna een externe medewerker (ex MI-6) er een vaag rapport met duiding van tikt. Dat officieel uitziend document wordt via de FBI gecirculeerd in politieke kringen en gelekt naar anti-Trump omroep CNN, die het in de markt zet via zusje Buzzfeed. De oprichter van 4Chan doet de berichten direct af als verzinsels en spreekt van een hoax, maar desondanks nemen veel nieuwsorganisaties de roddels ongecontroleerd over en bespreken het als ware het feiten.

Ook in Nederland is het groot nieuws. Het gaat vooral om het smeuïge verhaal dat Trump uit wraak met hoeren in de weer is geweest in een hotelkamer waar Obama ook heeft geslapen.

Goh.

Misschien toch even in het rapport duiken? Het echte nieuws is namelijk de agenda van de CIA. Die blijkt uit de aantijging aan het adres van de Russische geheime dienst FSB (opvolger van de KGB en tegenhanger van de veel rijkere Amerikaanse CIA). Het rapport zegt oa. letterlijk: “… the FSB was approaching US citizens of Russian (Jewish) origin on business trips to Russia.” In normaal Nederlands: iedere Amerikaan van Russische komaf is een spion, de Joden voorop.

We hebben niets geleerd van de jaren ’20 en ’50. Wow.

Waar woordgrappen over de ‘golden shower’ domineren, zou het bij de serieuze media moeten gaan over het gebrek aan controle over de herkomst van het nieuws, de feitelijke juistheid ervan en de agenda van de CIA. We moeten het hebben over het bewust negeren van de ontkenning door de oprichter van 4Chan en het blind achter CNN aanhobbelen. Maar niets daarvan, want vanavond opent het journaal met de Russische Hoeren en gaat het sterrenteam van de VARA bij DWDD ongetwijfeld in gesprek met een directrice van een escort-bureau dat gespecialiseerd is in kinky-parties en plasseks.

De reactie van Buzzfeed? “Dit is journalistiek anno 2017.” Dat herken ik helaas. Ook wij werden onlangs geconfronteerd met een vraag van een grote nieuwsredactie die een actueel item van een paar minuten nodig had over een serieuze aangelegenheid. Letterlijk: “Feiten zijn niet relevant, het gaat ons om de emotie.”

We hadden moeten luisteren

Reacties uitgeschakeld voor We hadden moeten luisteren
januari 3rd, 2017 Permalink
Foto: Roy van Veen

Deze post verscheen eerder op Duitslandnieuws.nl. Meer van mij vind je daar via deze link.


We hadden moeten luisteren

Donald Trump won tegen alle verwachtingen in de Amerikaanse verkiezingen en bleek na zijn aanstelling begin 2017 niet de slechte president die iedereen had verwacht. Zijn manier van communiceren blijft wennen en het is allemaal niet even consistent wat hij online zegt.

Daarentegen vielen er in 2017 veel minder Amerikaanse bommen op buitenlandse steden dan eerder onder Obama. Trump herstelde de relatie met Rusland, maakte in Beijing duidelijk dat hij geen Chinese expansie in de Zuid-Chinese Zee tolereert en bracht vrede in Syrië door de CIA aan banden te leggen.

Wilders de grootste

In Nederland werd de Partij voor de Vrijheid zonder verkiezingsprogramma de grootste. Kiezers uit alle lagen van de bevolking zeiden klaar te zijn met het schijnheilige toneelspel van andere kandidaten. De meeste politieke partijen betaalden daarnaast de rekening voor de totale minachting van de kiezer rond het Oekraïne-referendum.

De winst van Wilders was het begin van een moeilijke kabinetsformatie tussen PVV, CDA en VVD. Laatstgenoemde partijen hadden samenwerking met de Partij voor de Vrijheid eerder uitgesloten, maar nu er baantjes verdeeld moesten worden wilden ze ‘omwille van het landsbelang’ toch meepraten.

Gemiste kansen

Geholpen door de verkiezingsoverwinning van Marie Le Pen in Frankrijk en aanhoudend islamitisch geweld, deed de AfD het in Duitsland met ruim 15% van de stemmen veel beter dan verwacht. De CDU bleef wel de grootste maar van een overwinning was geen sprake. Een Jamaica-coalitie hield de AfD buiten de regering, maar een aangeslagen Merkel verkoos een Europese functie boven een vierde termijn als bondskanselier.

In Rusland herdacht de Communistische Partij op 8 november de Revolutie van 1917. De bescheiden viering werd door de regering van Poetin totaal genegeerd. Van de in geclaimde rode heilstaat is nooit iets terecht gekomen. De laatste communisten proostten op de toekomst en bespraken gemiste kansen. Wat als ze wel naar de boeren geluisterd hadden?

Miss me – teaser

Reacties uitgeschakeld voor Miss me – teaser
januari 1st, 2017 Permalink

13 januari 2017 brengen de folk-rockers van Scrum in diverse landen het gevoelige “Miss me, but let me go” uit. Voor de clip schreef ik het scenario, assisteerde bij de regie en hielp met de productie.